دفتر دیوانه گی

ای دریغا ترک آن دلدار دیرین می کنم

دشت و دامان را به خون دیده آزین می کنم

راه کوهستان به پیش و داغ جانانم به دل

ناله ها در دامن دیوان و گلچین می کنم

قدر وصلش را نداستم ، سزایم این بود

خوردن زهر فراق یار تمرین می کنم

سر به صحرا می زنم، همدرد مجنون می شوم

دفتر دیوانه گی زین بعد تدوین می کنم

تیشه بر سر می زنم فرهاد آسا در غمش

فرق خود رنگین به عشق یار شرین می کنم

تا بماند نام دلدارم به لوح تربتم

بر مزار خویش بذر شاخ نسرین می کنم

گر چه بشکسته است بالم همتم نشکسته است

عندلیبم، پنجه در چنگال شاهین می کنم

فاضل اندر بحر بی پایان هجران زنده است

سخت جانی های او را باز تحسین می کنم

دیوان و گلچین، ولایت سمنگان