آیین جاویدان

سر زند خار غم از باغ من و بوستان من

خون دل در لاله جوشد طرف کهساران من

پاک بازان یاور و هم رزم و هم سنگر مراست

راه ندارد ناکسان در بزم عیاران من

با محیط جور سازش ناپذیرم، ناپذیر

از جهان بیگانه شد این روح سرگردان من

بر فگندم پرده از روی زر و تزویر و زور

مالک و شیخ و ملک کردند قصد جان من

مغز ضحاک زمان کوبم به پتک آهنین

این چنین بود ست حکم عصر من دوران من

در محیط آتش نمرودیانم هر نفس

بت شکن استاد من، ایمان او. ایمان من

زور و زر، جهل و ریا، حاکم بود بر ملتی

این پلیدی را تحمل چون کند وجدان من

خلق در چنگال فرعون زمان باشد اسیر

راه موسی راه من، پیمان او پیمان من

جان فدای آرمان و مکتب خود می کنم

سر نهادن اندرین ره زینت میدان من

می ستایم در سرودم ملت مظلوم خود

ننگ باشد نام شاه بر صحفه دیوان من

قلب من با رمزالا الله تپش آغاز کرد

"لا" ی احمد "لا" ی من آیین جاویدان من